غمبار ترین تنهایی

اینقد که تنها نبودم و اینقد که تو خونمون آرامش پیدا نمیشه

خروجی شده اینکه وقتی یه روز تنها میمونم خونه و خانواده میرن مسافرت

من اینقد از این تایمی که در اختیار دارم هیجان زده میشم که نمیدونم کدوم کارامو انجام بدم

الان اینجوری ام که ساعت ده شب شده و من هی از یه کاری می پرم روی کار دیگ

تازه برداشتم برای خودم پیتزا هم سفارش دادم با انیکه از شنبه دارم میرم باشگاه و این واقعا ناراحتم میکنه

و واقعا نمیدونم تا کی قرار که من با عذاب وجدان غذا بخورم و هیچی از لذت غذا نفهمم.

این قضیه واقعا یه جاهایی عصبی کننده میشه!

کمرمم گرفته و به طرز وحشتانی تیر میشکه وقتی حرکت میکنه

این خودش حاوی اینهخ که من رسما باید بلند میشدم با خانواده راهی میشدم

نه اینکه تنها بشینم تو خونه و برای خودم گوه گیجه بگیرم که کدوم کارامو انجام بدم

و به کدوم کارام برسم!

کاش اینجوری نبود و این قضیه واقعا ناناحت ام میکنه!

.

ساعت ده و دوازده دیقه شب.

روز هفت تیر چارصدو دو.

روز چهارشنبه.